گاهی هم، آدم‌های شاد و بی اعتنا چشمانی از هم گشوده و کدر دارند؛ همچنان که غصه هایی. انگار که صافی ای میان جان و چشمانشان قرار داشته باشد و به تعبیری همه ی محتوای زنده ی جانشان را به چشمشان رد کرده باشند و از این پس، جان برهوتشان که دیگر فقط از حرارت خودخواهی گرمی می‌گیرد، چیزی جز کانونی ساختگی برای دسیسه چینی نیست. اما چشمشان که بی وقفه از عشق شعله ور است و شبنمی از اندوه آنها را خیس می‌کند، برق می‌اندازد، در خود شناور و غرق می‌کند؛ بی آنکه بتوانند خاموششان کند، با فروزش فاجعه آمیزشان همه ی عالم را به حیرت می‌اندازند. این کره‌های دوگانه ی دیگر مستقل از جانشان، کره‌های عشق، ستاره‌های فروزان سیاره ای برای همیشه سرد شده، همچنان تا دم مرگشان نوری شگرف و گمراه کننده می‌افشانند؛ این پیام آوران دروغین، خیانت پیشه، دهندگان وعده ی عشقی که دل به آن وفا نخواهد کرد.
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
parham-nasa
‫۱۳ روز قبل، چهار شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۹