آدمی، پس از آن که به ما رنج بسیار داده، دیگر برایمان هیچ چیز نیست. بنابراین می‌توان گفت که به اصطلاح عوام، "برای ما مرده است." مردگان را هنوز دوست داریم و برایشان گریه می‌کنیم، دیرزمانی جاذبه ی مقاومت ناپذیر افسونی را حس می‌کنیم که بعد از خودشان باقی می‌ماند و اغلب ما را به گورستان می‌کشاند. در عوض آدمی که همه بدی در حقمان کرده و از جوهره اش اشباع شده ایم، دیگر نمی‌تواند حتی سایه ی رنج یا شادمانی ای را روی ما بیندازد. برایمان از مرده هم، مرده‌تر است. پس از آن که او را تنها چیز ارزشمند این جهان دانستیم، پس از آن که لعنتش کردیم، پس از آن که خوارش شمردیم، دیگر محال است بتوانیم داوری اش کنیم و خطوط چهره اش را چشم حافظه مان دیگر به زحمت تشخیص می‌دهد، بس که زمانی طولانی بیش از حد به آنها خیره بوده و خسته شده است.
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
parham-nasa
‫۱۳ روز قبل، چهار شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۹