بر خلاف ظاهر درون‌مایه و شیوه روایت کلاسیک رمان، وقتی به بخش‌های مربوط به جنگ می‌رسد، نویسنده به ناگاه سبکی فشرده، با ضرباهنگی بالا و روایتی کاملا متفاوت از خود بروز می‌دهد که مشخصا بارقه‌های یک رمان خوب است. به نظرم جناب دهقان با همین رمان نشان داد که در آینده مسیر رو به رشدی را سپری خواهد کرد و به نویسنده‌ای متفاوت نسبت به ظاهر و خاستگاه اولیه آثارش بدل خواهد شد.