دوستان سلام. کامنت‌های مثبت را در باره «زمستان مومی» خواندم. گفتم من هم که این رمان را خوانده ام و حتی نقد کوتاهی بر آن نوشته ام بد نیست نظرم را بیان کنم. رمان «زمستان مومی» در یک کلام کمی زود آمده یا شاید کمی دیر! بازار رمان معاصر فارسی پیش از این آنقدر با محصولات تقلبی پر شده (با پوزش از معدود استثناها!) که جا را برای چنین رمان معیاری (canonical) تنگ کرده. می‌توان گفت زمستان مومی یک تافته جدابافته ست؛ تقریبا با همه آثاری که در رمان فارسی معاصر خوانده اید فرق داره، هم از نظر مضمون و هم از نظر زبان، تکنیک و روایت. این داستان بی نهایت خواندنی را نباید فقط خواندچون بیشتر اندیشیدنی است تا خواندنی! آن را نباید فقط نقد کرد چون کارگاهی برای آموزش نقد ادبی ست! آن را نباید پیشنهاد کرد چون برای ذائقه «هله و هوله خوانان» ایرانی مناسب نیست! زمستان مومی برای مان زود است، همچنانکه زمانی موبایل و اینترنت برای مان زود بود!