پناهم بده
نویسنده: وحیده آساره
ناشر: ابر سفید
سال نشر: 1393
تعداد صفحه: 452
پناهم بده روزگارم سیاه بود! به سیاهی موهای تو... چرا چنین شد. به یکباره کاخ آرزوهایم فرو ریخت... پناهی نداشتم به تو! پس بیا و یکبار به این تن خسته پناهی چون کوه باش! مقاوم و استوار... بگذار در سایه پناهت بیابم آنچه را گم کردم.