سکوتی که شنیده شد

نویسنده: بهار کرباسی

ناشر: شادان

سال نشر: 1394

تعداد صفحه: 544

هنوز نفهمیدم راز این زنان در چیست در نگاه‌شان... یا کلام‌شان؟ و اما او، گاهی اوقات هیچ نمی‌گوید، هیچ شاید چون تصور می‌کند لازم نیست چیزی بگوید اگرچه دنیایی حرف و دلی مملو از غم داشته باشد در این حال باید چشمانش را نگریست او دریایی حرف در آن نگاه‌ها دارد شاید هم دردی او را به سکوت واداشته است و اندوهی بزرگ را در سینه پنهان کرده است. به هر حال نباید از چشمان زنان سکوت کرده به سادگی گذشت که در پشت آن، دردی نهفته است این درد سنگین‌تر است از رنجی که او را به فریاد وامی‌دارد. راز زنان، نه در نگاه و کلام‌شان که در سکوت‌شان است سکوتی که باید به گوش جان شنید.