سیاه درخشش بیرنگی
نویسنده: آلن بدیو
مترجم: حسین محمدی
ناشر: مانیا هنر
تعداد صفحه: 124
موجودات انسانی بر روی خط ممتدی، از ظاهر روشنی فراسفید تا ظاهر تیرهای مادون سیاه حرکت میکنند، و هیچ طبقهبندی با چنین توناژ بیپایانی از رنگ پوست همخوانی ندارد. سیاهها، زردها و به خصوص سفیدها چیزی نبودند جز مبانی ”عینی“ اشتباه برای طبقهیندیهای سرکوبگرایانه، محاسبات نمادین مشکوک، قضاوتهای اهانتآمیز یا نمایشهای شرمانگیزی از خودپسندی. لذا میبایست مراقب هرگونه نمادینسازی، ارزیابی جمعی، اقدام سیاسی، یا قضاوت کلی که مدعی دربرداشتن رنگی خاص در نظام خود است باشیم. در نظم جهانشمولی که بشریت در آن به سر میبرد، نه سفید و نه سیاه کوچکترین حقی برای وجود ندارند. بشریت به خودی خود بیرنگ است.