پاراگونه:مقایسه هنرها
نویسنده: لئوناردو داوینچی
مترجم: وحید غلامی پورفرد
ناشر: بیدگل
سال نشر: 1404
تعداد صفحه: 148
کتاب «پاراگونه: مقایسه هنرها» کاوشی انتقادی از استدلالهای لئوناردو داوینچی در مورد برتری نقاشی بر سایر اشکال هنری مانند شعر، موسیقی و مجسمهسازی است. اصطلاح «paragone» خود به معنای «مقایسه» در زبان ایتالیایی است و به بحثی در دوران رنسانس ایتالیا در مورد شایستگیهای نسبی اشکال مختلف هنری اشاره دارد. به عقیده داوینچی، نقاشی بهترین فرم هنری است؛ زیرا مستقیما با حس بینایی درگیر میشود که او آن را اصیلترین حواس میدانست. او معتقد بود نقاشی میتواند پیچیدگیهای دنیای طبیعی را به طور موثرتری نسبت به شعر یا موسیقی که بر زبان و صدا تکیه میکنند، به تصویر بکشد. لئوناردو در نوشتههای خود نقاشی را با شعر، موسیقی و مجسمهسازی مقایسه میکند. به بیان وی، درحالیکه شعر و موسیقی هنرهای درونزمانی هستند که در طول زمان آشکار میشوند، نقاشی یک هنر فرازمانی است که در یک لحظه قابل درک است. او همچنین مدعی میشود نقاشی بر مجسمهسازی برتری دارد؛ زیرا میتواند طیف وسیعتری از موضوعات و احساسات را به تصویر بکشد. رویکرد لئوناردو به نقاشی عمیقا علمی است. او برای تقویت رئالیسم آثارش، آناتومی، نور و پرسپکتیو را مطالعه میکرد. این دقت علمی در استدلالهای او برای برتری نقاشی به دیگر فرمهای هنری مشهود است؛ زیرا او معتقد بود که یک نقاش باید اصول زیربنایی طبیعت را درک کند تا بتواند آن را به طور دقیق در آثارش نشان دهد. به لحاظ ساختاری، کتاب شامل 46 یادداشت از داوینچی است که هرکدام بخشی از استدلالهای او را به ما نشان میدهد. با این حال، این یادداشتها ماهیتی فلسفی دارند و در حوزه زیباییشناسی قرار میگیرند. میتوان گفت این کتاب تأملات فلسفی یکی از بزرگترین نقاشهای تاریخ بشر میباشد که درصدد است تا نقاشی را همچون کاملترین فرم هنری تبیین کند. محققان این کتاب را منبعی ارزشمند برای درک زمینههای فکری رنسانس و توسعه نظریه هنر و نقد هنری یافتهاند.