لوسی جیغی کشید و عقب پرید. پایش رفت روی اسب چوبی و کم مانده بود بخورد زمین که به هر شکلی بود خودش را به راهرو رساند و لحظه‌ای بسیار کوتاه احساس کرد چیزی آنجا روی دیوار به رنگ قرمز سوسو زد. پدرش داد زد:«لوسی، تویی؟»

جوجه‌تیغی. من دیگه هیچ‌وقت گول اسم نمایشا رو نمی‌خورم. خرگوش. تقصیر خودته به جای این که به اسما توجه کنی باید متنو کامل بخونی. شاید اسم یه نمایش «دردسرهای خرگوش بودن» باشه ولی تو متن یه جوجه‌تیغی رو خفه کنن.

چند وقتی از خشکسالی فاجعه‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بار در کالیفرنیا می‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذرد؛ حالا اسمش را گذاشته‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند «لوله‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خالی». زندگی مردم به فهرستی از کارهایی که نباید انجام بدهند تبدیل شده: چمن‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را آب نده، استخرت را پر نکن، دوش طولانی نگیر... تا روزی که حتی یک قطره آب از شیر جاری نمی‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. محله‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ساکت و خارج از شهر الیسا ناگهان به میدان جنگ آدم‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های درمانده تبدیل می‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. همسایه‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و خانواده‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در تلاش برای به‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دست آوردن جرعه‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای آب به جان هم می‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتند. وقتی پدر و مادر الیسا به خانه برنمی‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردند، زندگی او و برادرش به خطر می‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتد. حالا الیسا ناچار است تصمیم‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بسیار دشواری بگیرد بلکه از این مهلکه جان سالم به در ببرد.

ادبیات ژاپن، کهن و معاصر، از دیرباز مورد توجه مخاطبان ادبیات در سراسر جهان قرار داشته است، ادبیاتی برخاسته از دل فرهنگ متمایز و غنی این کشور که به‌ویژه طی یکی دو قرن اخیر ــ به‌دلیل دگرگونی‌های پرشمار ناشی از برقراری ارتباط با سایر کشورها، مدرن شدن، جنگ‌های گوناگون، و رشد و شکوفایی اقتصادی ‌به‌خصوص در نیمۀ دوم قرن بیستم ــ بستری پویا و مناسب برای نویسندگان و ادیبان فراهم آورده تا هر یک به شیوۀ خاص خود جهان ذهنی و فردی‌اش را در آثارش منعکس کند.

قلبم داشت از جا کنده می‌شد. کف دست‌هایم خیس عرق شده بود. خیلی مسخره بود! از اینکه کنار پدر خودم بنشینم می‌ترسیدم. همان ترفند تئاتری سه نفس عمیق را انجام دادم. بعد، با هر دو دستم موهایم را عقب زدم و کش سرم را محکم بستم. آخر سر هم کنترل را از دستش درآوردم و صدای تلویزیون را قطع کردم. و چون انگشت‌هایش شل و ول بود، کنترل خیلی راحت از دستش خارج شد. گفتم:«چطوری بابا؟ این مدت کلی اتفاق‌های عجیب و غریب برام افتاده، تا حالا چیزی از خوان کابریو شنیده‌ای؟»

پپا، سوزی و جورج با دوست‌هایشان فوتبال بازی می‌کنند، اما اگر قرار شود تیم پسرها بازی کند چه؟ فکر می‌کنی کدام گروه برنده مسابقه می‌شود؟ آیا همه کتاب‌های مجموعه دنیای پپا را خوانده‌ای؟

مود فلین در یتیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خانه به گستاخی شهرت دارد، وقتی دوشیزه هایسینت دوست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داشتنی و خواهرش او را به فرزندخواندگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرند، مود هم مثل همه حیرت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. خواهرها در برگزاری جلسات احضار روح برای مشتری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ثروتمند داغدار، به کمک مود نیاز دارند. مود نقش بچه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مخفی را بازی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و کم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کم در این شیادی غرق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. او در دوراهی ندای وجدان و نیازش به جلب محبت دست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وپا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زند تا اینکه یک خیانت تکان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهنده بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رحمی سرپرستانش را افشا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. این رمان تاریخی هیجان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انگیز و پر از تعلیق، قهرمانی را به تصویر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشد که خواننده فراموشش نخواهد کرد.

سریر سرخ داستان مرگ مرموز جانشین انتصابی دیکتاتور آلبانی در سال 1981 را روایت می‌کند، داستان با اندکی سورئالیسم و تصرف به رشته تحریر درآمده است و حول محور قتل یا خودکشی جانشین و ظن‌هایی که متوجه اطرافیان اوست پیش می‌رود.

هتل دولاک پی‌رنگی رازآلود و عاطفی دارد. قهرمان داستان، نویسنده داستان‌های عاشقانه، برای گریز از روزمرگی‌ها و ناخرسندی‌های زندگی به هتلی پناه می‌برد، اما پیشامدهایی مسیر زندگی‌اش را تغییر می‌دهد. این رمان شگفت‌انگیز برای نویسنده‌ای جایزه بوکر را به ارمغان آورد و جایگاه او را در میان نویسندگان آینده‌دار تثبیت کرد. او با روایتی پرکشش و با پرهیز از زیاده‌گویی، داستانی خلق کرده که خواننده تا پایان دوست ندارد آن را لحظه‌ای کنار بگذارد و این رمز موفقیت کتاب است.

گیتار، مجموعه‌ای از هفتاد داستانک است که با نگاهی موشکافانه به مسائل جامعه امروز ایران که با مذهب، علوم ماورایی جدید و سنت‌ها آمیخته است، می‌پردازد. پیش از این مجموعه داستانک‌های ضحی کاظمی با عنوان «کفش‌ها تو جفت کن» منتشر شده بود که به دلیل استقبال مخاطبان، در تجدید چاپ با عنوان جدید «گیتار»، بیش از بیست داستانک تازه به آن افزوده شده است. داستانک گیتار و چند داستانک دیگر این کتاب به زبان‌های انگلیسی، لهستانی و عربی ترجمه شده‌اند.

تعطیلات شروع شده و پپا و خانواده‌اش می‌خواهند با هواپیما به ایتالیا بروند. در ایتالیا همه‌چیز آن‌قدر جالب و دیدنی است که پپا خرسی را جا می‌گذارد. آیا بالاخره پپا موفق می‌شود خرسی طفلی را پیدا کند و با خودش به خانه برگرداند یا نه؟ آیا همه کتاب‌های مجموعه دنیای پپا را خوانده‌ای؟

«بانوی دریاچه» هفتمین و آخرین کتاب از مجموعه کتاب‌های ویچر، نوشته آندره ساپکوفسکی، نویسنده لهستانی است. این کتاب در ادامه کتاب «برج پرستو» که پیش‌تر توسط همین نشر منتشر شده است، داستان گرالت ریوی آیی و سرنوشتش سیری را روایت می‌کند. کتاب هفتم (بانوی دریاچه) پایان حماسه ویچر است. حماسه‌ای که با کتاب «آخرین آرزو» آغاز شد، سپس به ترتیب در کتاب‌های «شمشیر سرنوشت»، «خون الف‌ها»، «دوران حقارت»، «غسل آتش» و «برج پرستو» ادامه پیدا کرد تا این که در نهایت به کتاب «بانوی دریاچه» رسید. اینجا انتهای راه است. خط سرنوشت به پایان می‌رسد و اوروبوروس دم خودش را گاز می‌گیرد.

لتی پپرکورن در ساحل بادگیر آلبیون و در خانه‌ای که روی پایه‌های چوبی قرار گرفته زندگی می‌کند. در زندگی لتی هیچ ماجرای جالب و شگفت‌انگیزی رخ نمی‌دهد، تا این‌ که یک شب سرد زمستانی تاجر برف از راه می‌رسد. می‌گوید کیمیاگر است - بزرگ‌ترین کیمیاگر زمان- و در چمدان محکمش که از چوب ماهون ساخته شده، آخرین اختراعش را به همراه دارد. ماده‌ای که قرار است زندگی لتی - و تمام دنیا را- برای همیشه عوض کند. اختراع جدیدش برف نام دارد.

لیرشاه، پیرمرد مغرور و کله‌شق تصمیم به تقسیم قلمرو سلطنت‌اش میان سه دختر خود می‌کند. او بزرگ‌ترین قسمت را به کسی که بیش از همه دوستش دارد، خواهد داد، اما نمی‌تواند تشخیص دهد چه کسی چاپلوس است و چه کسی واقعا او را دوست دارد. او کوچک‌ترین دخترش، کوردلیای صادق را تبعید می‌کند و قلمرویش را میان گونریل و ریگان تقسیم می‌کند. این دو وطن‌فروش بزرگ، نه تنها شاه را از محبت و علاقه، بلکه از دارایی و مالکیت محروم می‌کنند و لیرشاه کم‌کم دیوانه می‌شود، اما با حداقل امکانات، به شناخت خود می‌رسد. گلاوستر همانند لیر نابیناست. او پسری نامشروع به نام ادموند دارد که توطئه‌گر است. نتیجه تخریب جسم است و تجدید روح.

هانسل و گرتل به راوی داستانشان گوش نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند و کار خودشان را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند. راستی، چه ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کسی ردپایی از خرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نان باقی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذارد؟ مطمئنا هانسل چنین کاری نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند! شاید کار آن خانم پیر بامزه توی خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ساخته ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده از بیسکویت و آب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نبات است. امکان ندارد. اما... او یک جادوگر بدجنس است! اصلا چه کسی گفته این داستان هانسل و گرتل است؟

این کتاب درباره تجلی اهداف و جستجوی آن‌هاست. اولین بار که قله کوروتچ را فتح کردم، فکر می‌کردم هدف از کوهپیمایی فقط رفتن به ارتفاعی بالاتر از ابرها در هوای آزاد است، اما با گذشت زمان، وقتی موهایم شروع به سفید شدن کردند، به این نتیجه رسیدم که رسیدن به قله نمی‌تواند تنها هدف کوهپیمایی و زندگی باشد. وقتی از کوه بالا می‌‌روید، بخشی از کوهستان می‌شوید. گاهی می‌لغزید و زمین می‌خورید، گاهی تعادلتان را از دست می‌دهید و سقوط می‌کنید. این داستان تلاشی است برای قرار گرفتن در مسیر درست؛ تبدیل ((خود)) کنونی‌ات به چیزی دست نیافتنی،یا ناپیدا. در این مسیر حتی لغزش هم آموزنده است. هیچ اتفاق خاصی با رسیدن به قله نمی‌افتد، بلکه چیزهای آموزنده در طول مسیر رخ می‌دهند. شانس با کسی یار است که به گفته نیچه ((به آنکه هست)) دست یابد.

مامان امروز با کامپیوتر خانوادگی کار می‌کند چون یک عالمه کارهای مهم دارد، اما پپا و جورج می‌خواهند با کامپیوتر بازی کنند. دوست داری با پپا و جورج همراه شوی و ببینی آن‌ها بالاخره موفق می‌شوند مامان را راضی کنند یا نه؟ آیا همه کتاب‌های مجموعه دنیای پپا را خوانده‌ای؟

پرگنت مهردوران سخت و نفس‌گیر زندگی هنرمند، یعنی آشوب‌های ذهنی در آستانه چهل‌سالگی ایبسن، را بر پیشانی دارد، دوره‌ای که در آن بیشتر اندیشمندان به راه‌های رفته و نرفته می‌نگرند، دو دل می‌شوند و، همانند پرگنت، به حراج و خانه‌تکانی فکری خود می اندیشند. حمله به ملی‌گرایی خودپرستانه و انزواطلبانه نروژی‌ها، آن هم در بافتی از آئین‌ها و افسانه‌های مردمی کشورش و بی‌شکیبی جوانی مانده در بند سنت‌های پوشالی دست به دست هم دادند تا ایبسن از افسانه پرکنت نمایش‌نامه‌ای بسازد و به هم‌وطنانش بفهماند ادبیات و شعر یعنی چه. او به بیورنسن یادآوری کرده بود که «(پرگنت) شعر (به معنای ادبیات مدرن) است؛ و اگر هم نباشد، چنین خواهد شد. مفهوم شعر و ادبیات در مملکت ما، نروژ، باید بر اساس این کتاب شکل بگیرد.»

جان کاگ، قصه‌گویی سرزنده است که زندگی نیچه و خود را مماس هم قرار می‌دهد. کاگ در حفظ تعادل میان زندگی نیچه و افکارش موفق عمل کرده است. او خوانندگانش را به چالش خود بودن دعوت می‌کند. این کتاب نه تنها پیش درآمدی ساده به افکار نیچه، بلکه مهر تاییدی است بر قدرت فلسفه به عنوان پادرزهری در برابر سکون بی‌خطر میانه‌روی. یک مراقبه غیر آکادمیک که مخاطب را درگیر می‌کند. پرسش اصلی این است که آیا فلسفه نیچه که این‌قدر با امیال مخوف پنهان انسان همخوانی دارد، به درد زندگی روزمره می‌خورد یا نه. پاسخ کاگ به این پرسش هم مختصر و مفید است، هم عمیق و این نشان از درک او از سوژه دارد. جان کاگ تالمات فلسفی خود را ماهرانه با بحران‌های بزرگ و کوچک زندگی روزمره درهم‌آمیخته است... صداقت او نشاط‌آور است.

احساس می‌کرد دیگر یک روز بیشتر زنده نخواهد ماند. از خدا خواست تا کمکش کند. خدا هم به او گفت که از آن‌جا برود. نگفت به کجا. فقط می‌دانست که قرار است برود. با اتومبیلی که متعلق به خودش نبود، به همراه سگ کوچکش به راه افتاد. به راهش ادامه داد تا جایی که دیگر بنزینش تمام شد و سپس به یک شهر ناآشنا رسید. داخل یک کلیسا شد. و بعد به چیزهای بیشتری که از خدا خواسته بود دست یافت.