پیمان هوشمندزاده

انسان واقعن موجود عجیبی ست ، یکی در عالم فراموشی چیز هایی را حفظ می‌کند و یکی در عالم هوشیاری تمنای فراموشی.

مردم عاشق زوم کردن هستند. …حین عکاسی درست مثل بچه‌ها می‌شوند ، همه چیز را دو قسمت می‌کنند ؛ خوب‌ها و بد‌ها ، و از بد‌ها عکس نمی‌گیرند.

وقت استراحت می‌شود، بالاخره می‌شود. همین حالاها باید وقتش باشد. و بعد از سکوت بیرون می‌آییم و آن CD لعنتی شروع می‌شود. یک آهنگ مزخرف چینی که خودش می‌گوید ژاپنی ست. یک آهنگ هم نیست، چند تایی می‌شود؛ ولی همه عین هم، انگار که تکرار شده باشد. فقط آن وسط‌ها یک کمی سکوت می‌شود که یعنی آهنگ بعدی. در واقع آهنگ هم نیست، تقریباً از اول تا آخرش فقط یک نفر ناله می‌کند، همین.