جاشوآ فریس

نوشته بود: این کشور بهترین جمهوری‌ای است که رو به زوال می‌رود.

راستش… آدم نمی‌تونه راستش رو بگه وقتی یه اسلحه به طرفش گرفتن.

« …می‌دونی خوبیِ صدا خفه‌کن چیه؟» ماشه را کشید. « خوبی‌اش این که خفه می‌کنه»

ما سلاح اجاره‌ای روح انسان بودیم. ما نخ عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی را تاب می‌دادیم و انسان‌ها برایمان می‌رقصیدند.

ما شما را وادار می‌کردیم چیزی را بخواهید و آن چیز در دست کسی بود که می‌خواست به ما پول پرداخت کند.