رویا هدایتی

این حرص منو در می‌آره، که بعضیا فکر می‌کنن مشکلات آدم با حرف زدن حل می‌شه یا بهتر می‌شه! یا یه کاری باید بکنی، باید عمل کنی، یا اگه نمی‌تونی کاری کنی پس نگو بیا در مورد مشکلاتت با من حرف بزن.

آدم وقتی تو به شرایطی قرار می‌گیره که تا اون موقع نبوده، تازه یه چیزایی از خودش می‌فهمه که تا قبل از اون فکر نمی‌کرده اون جوری باشه. تازه آدم می‌فهمه مثلا چقدر عوضی بوده ولی فکر می‌کرده عوضی نیست.

خر‌های بیچاره اونقدر زحمت می‌کشند، اونقدر خوبن، اونقدر فهمیده‌ن، بعد به هرکی که مثل ثریاس می‌گن خرِِالاغ! چقدر ناراحت کننده‌س. من دیگه نمی‌دونم به این آدم چی بگم.

بدبختیا چیزای وفاداری ان. مثل خوشبختی نیست که هی از یاد آدم بره.

یه چیزایی هست که آدم هیچ وقت نمی‌تونه به کسی بگه. اون چیزا می‌مونه تو وجود آدم، بعد می‌ره تو مغز، مغزو خراب می‌کنه. بعد آدم دیوونه می‌شه. فکر کنم همه کسایی که دیگه از یه روز به بعد دیوونه می‌شن، برای همین دیوونه می‌شن.