چارلی چاپلین

وقتی که انسان از زندگی نترسد، زندگی می‌تواند اعجاب آور باشد. فقط جرئت و مخلیه می‌خواهد… و کمی پول.

فقر عیب نیست، ولی بیچارگی عیب است. در فقر و بی چیزی انسان ممکن است وجدان و احساساتش را حفظ کند، اما بیچارگی هیچ چیز برای هیچ کس باقی نمی‌گذارد.

مواردی هست که نیکی کردن از هر کار زشتی ظالمانه‌تر است!

هوانوردانی که دچار مخاطره می‌شوند برای جلوگیری از سقوط، همه بارو بنه خود را از هواپیما به بیرون می‌ریزند، نخست از کم ارزش‌ترین آن‌ها شروع می‌کنند اما به زودی نوبت ضروری‌ترین وسایل می‌رسد. مردم فقیر نیز مانند آن ها، وقتی که تحت فشار احتیاج قرار گیرند، نخست گنجینه‌های بی ارزششان را از سر وا می‌کنند و برای ادامه زندگی پیش وام دهنده می‌برند، هر یک از این وسایل را که به رهن می‌گذارند بیشتر از آن وسیله ای که پیش از آن برده بودند، دوست دارند. در پایان، مجبور می‌شوند اشیایی را که برایشان بسیار عزیز است فدا کنند.