شوخی

می‌گویم: نادیا دوستت دارم. خدایا! نادیا چه حالی می‌شود! فریادی می‌کشد و چهره‌اش می‌شکفد، دست‌هایش را با خوشحالی به سوی باد دراز می‌کند. چقدر خوشبخت و چقدر زیباست. من بر می‌گردم تا بار سفرم را ببندم...