سنگ و سایه (1 بازی بلند)

داستان برای صفدری زبان است و بس. جهانی که او می‌آفریند در زبان شکل می‌گیرد. زبانی که کلیشه‌ها را می‌شکند و جهانی خلق می‌کند شعرگونه و حیرت‌انگیز. این زبان شعرگونه و حیرت‌انگیز، شبیه همان چیزی است که دلوز به آن می‌گوید «ریزوم» ، یعنی حرکت‌های جلبکی یا خزه‌ای. «سنگ و سایه» مثل جلبک‌های ته دریاست. ریسه‌هایش در آب بازی می‌کنند و هر یک معنا و رنگ خاص خود را دارند. اگر دنبال داستانی کلان و سرراستی در «سنگ و سایه» می‌گردید، انتظارتان برآورده نخواهد شد