در پس پرده

در اوایل اسفندماه سال ۱۳۲۰ تلگرافی به امضای یکی از خویشاوندان از تبریز رسید مشعر بر اینکه سید محترمی از علمای آن شهر، که از چندی قبل نسبتی با خاندان ما به هم رسانده، به اتفاق پسرش عازم مشهد مقدس می‌باشد. خوب است به دیدنش بروم و اگر خدمتی از دستم برآید انجام دهم. من خود سید را ندیده و نمی‌شناختم ولی به ملاحظه صله ارحام، که همیشه رعایت می‌کنم، دو روز صبح و عصر به گاراژهای مربوطه رفتم و سراغش را گرفتم. نشانی‌هایی دادم تا بالاخره روز سوم در بالاخانه یکی از گاراژهای خیابان سپه به زیارتش موفق شدم. نامش سیدهاشم بود. مردی بود معمم، ریش جوگندمی پرپشتی داشت، ۵۵ الی ۶۰ ساله به نطر می‌رسید. قیافه جذابی داشت که جلب محبت و احترام می‌نمود.