2 حکایت از چندین حکایت رحمان

در دو حکایت از چندین حکایت رحمان علیرضا نادری ما را در میانه زاد و ولد تصاعدی روایاتی قرار می‌دهد که مطیر، حسون، ناشناس، خالو، عباسو و بدریه پرده‌داران آن هستند. با هر حکایتی مخاطب بیشتر و بیشتر نسبت به درک علت غیبت غایب توانا می‌شود چرا که سخن گفتن از مرد ناموجود رحمان محملی است برای افشا شدن درونیات آدم‌هایی که پیرامون گفتن از رحمان، حیات یافته‌اند. نمایش‌نامه‌های نادری همواره در حال فرار از محدود شدن در دام محتوا هستند.