درون و ناخوانده (2 نمایش‌نامه تک پرده‌ای)

موریس ماترلینک، نویسنده بلژیکی برنده نوبل در سال ۱۹۱۱، جایگاه خود را در تاریخ ادبیات با نمایشنامه‌های سمبولیستی‌اش تضمین کرده است. او در دو نمایش‌نامه درون و ناخوانده استیصال انسان را در برابر دست خشن تقدیر و قهر و بی عدالت مرگ به نمایش می‌گذارد. در این دو نمایشنامه آوانگارد، مینی‌مال و استاتیک که تجسم عینی وضع بشر است، ماترلینک به طرزی غریب پیشگام نمایشنامه‌نویسان قرن بیستمی چون ساموئول بکت و هارولد پینتر است؛ به ویژه در نمایشنامه‌های بی‌ماجرای ( در چشم انتظار گودو) و (آخر بازی) که بکت پس از گذشت تقریبا شصت سال آن‌ها را نوشت.