خاک سور

با صدای ناله‌هایش یا چیزی شبیه فریاد بود که از خواب پرید، یک راست با عجله رفت کنار پنجره‌ای که حالا باز بود و پرده آبی‌اش رفته بود بالا؛ و دید سال‌هاست که مرده.