کمربند

در پاریس بود که چشمم به روی زمین و روستایم باز شد. آخر در آنجا فقط شاعر بودم. نه چیز دیگر. پاریس به من امکان داد که انسان کاملا مستقلی باشم و معنای واقعی مدرنیته چیزی جز این نیست، درحالی که قبیله هنوز هم مرا سلولی کوچک از پیکر خود فرض می‌کند.