معرفت تلخ

اگر بگوییم، قرار باشد بگوییم کتابی تجربی است، از حد و حدود سبک تجربی فراتر می‌رود این کتاب. نظر من همین است اما این که می‌شود رمان شمردش یا نه موضوع دیگری است. اگر از من بپرسند، معرفت تلخ به نمونه‌های شناخته‌شده‌ی رمان هم نمی‌ماند. می‌تونیم کتاب سفر حسابش کنیم؟ اما آخر در کتاب کسی نیست که به جایی، از جایی به جایی برود. حداکثرش سفر ذهنی، سفر در تصورات است که رخ می‌دهد در آن.