پاییز بی‌مهر

شکست را باور کرده بود، باران نم‌نم می‌بارید. قطره ای روی صورتش چکید. سرش را بلند کرد و به آسمان نگریست و زیر لب زمزمه کرد: نیا باران... عاشقانه‌اش نکن...من و او ما نشدیم...