گاوبازی

موش وصله ناجوری به خانه نیست، ولی موش‌خرما هست. خانه را توی دست‌شان می‌گیرند. این است که من اینجام. دارم خانه را پس می‌گیرم. دوباره مالکش می‌شوم. این‌قدر اینجا می‌ایستم تا دوباره اوضاع عادی شود، تا وقتی با خیال راحت بتوانم بخوانم، نه این‌که حواسم به سر و صداها پرت شود یا هر بار که می‌روم سر کتری، یاد رفیق مرحوم‌مان بیفتم که کف زمین افتاده بود!