خداحافظ تا فردا

آن‌چه من با اطمینان به‌عنوان خاطره از آن یاد می‌کنم ـ یعنی یک لحظه، یک صحنه، یک حقیقت که در معرض یک محلول ثابت‌کننده قرار گرفته و در نتیجه از فراموش شدن نجات پیدا کرده ـ واقعاً نوعی داستان‌سرایی است که پیوسته در ذهن ادامه دارد و اغلب با هر بار تکرار تغییر می‌کند. از گذشته که حرف می‌زنیم با هر نفسی که می‌کشیم دروغ می‌گوییم. (از متن کتاب) آلیس مونرو، برنده‌ جایزه‌ نوبل ادبیات، تجربه‌ خود را در خواندن رمان خداحافظ، تا فردا این‌گونه شرح می‌دهد: «با خودم فکر کردم نوشتن یعنی این. فکر کردم آه، ای کاش می‌توانستم برگردم و تک‌تک چیزهایی را که نوشته‌ام دوباره بنویسم.»