آتش از پشت شیشه

«شاید خیالاتی شده‌ام. لحن دارا به نظرم دروغین می‌آید. نگاهش را از من می‌دزدد. دروغ بو دارد، قابل حس است. مثل جنی است که در آدم حلول می‌کند. کسی که دروغ می‌گوید تغییر می‌کند. لحن صدایش، حالت نگاهش، حرکاتش، رنگ چهره‌اش، همه چیزش عوض می‌شود. به ‌نظرم برای همین هم بادستگاه دروغ‌یاب می‌شود به دروغ پی برد. لابد ارتعاشات بدن انسان تغییر می‌کند، و من می‌دانم که دارا چیزی را از من پنهان می‌کند.»