خاطرات هنرپیشه نقش دوم

[غبار و دود و هیاهو، جسدی را روی دست می‌برند. زمزمه غریب جمع، گریه درهم زن و مرد. موهبت به طرف ما برمی‌گردد.] موهبت: «در یک غم‌نامه بزرگ، هنرپیشه نقش دوم هرگز نمی‌میرد!» ـ هوه ببخشید؛ این حرف مال من نیست. بله، این حرفو یک کسی به من گفت که، که ـ در زندگیش هفت بار مرده بود، با وجود این وقت گفتن این حرف به صدای بلند می‌خندید. خوشحال بود، و از غصه گریه می‌کرد؛ چرا نمی‌مرد؟ چرا نمی‌مرد؟ شب بود...