چلنجر دیپ (عمیق‌ترین نقطه دنیا)

چیزهایی را که من حس می کنم، نمی‌شود به کلمه درآورد. اگر هم بشود، کلمه‌ها به زبانی نیستند که کسی بفهمد. احساساتم زبان خودشان را دارند. لذت می‌پیچد به خشم می‌پیچد به ترس و بعد به یک تناقض جالب؛ مثل وقتی که می‌دانی ورای سایه تردید بلدی پرواز کنی و با دست‌های باز از هواپیما می‌پری بیرون، بعد می‌فهمی بلد نیستی و نه تنها چتر نجات نداری که لباس هم تنت نیست و همه مردم آن پایین - دوربین شکاری به دست - می‌خند ند و تو سقوط می‌کنی توی یک شومی بی‌نهایت شرم‌آور...