ستوان من

در جنگ جهانی دوم، در فاصله سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ لنینگراد (سن‌پتربورگ فعلی) نزدیک به نهصد روز در محاصره نیروهای ارتش آلمان بود. محاصره لنینگراد یکی از طولانی‌ترین و ویرانگرترین محاصره‌ها در تاریخ بشر بود. این محاصره از ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ یعنی زمانی که آخرین جاده ورودی به شهر مسدود شد، آغاز گشت. هر چند نیروهای ارتش شوروی در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳ موفق شدند راه باریکی را برای ورود به شهر باز کنند، اما آزادسازی کامل شهر لنینگراد تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴، یعنی ۸۷۲ روز به درازا کشید که در نتیجه، بیش از شش صد هزار نفر از اهالی لنینگراد در اثر محاصره، جنگ و گرسنگی جان خود را از دست دادند. در بخشی از رمان «ستوان من» درباره محاصره لنینگراد می‌خوانیم: «ما نهصد روز دفاع جانانه و قهرمانانه داشتیم و آلمانی‌ها هم نهصد روز محاصره غلبه‌ناپذیر و بی‌حاصل.»