دشنه آدمکش 2 (سریر شیشه‌ای 3 و نیم)

سلینا ساردوثین با نامه‌ای که بین انگشتانش تاب می‌داد، از روی سنگ‌فرش مرمرین دالان ورودی غارمانند دژ آدمکشان پیش می‌رفت و همه‌جا سکوت بود. هنگام عبور از دروازه بزرگ چوب بلوطی دژ، کسی به او خوشامد نگفت؛ جز فراش قلعه که کت خیس از باران سلینا را با خوشامدگویی کوتاهی از تنش بیرون آورد و با دیدن لبخند شرارت‌بار بر لبش ترجیح داد چیز دیگری نگوید.