آدا قرمز را می‌بیند

آدا، مخترع کنجکاو، در حال ساختن رباتی تازه است و می‌خواهد در مسابقه‌ی رباتیک برنده شود. هم‌زمان مجبور است در کلاس نقاشی پدرش شرکت کند؛ کلاسی که به آن علاقه‌ای ندارد و هیچ پیشرفتی هم در آن نمی‌کند. تکلیف‌های سخت پدر و درخشش نینا در کلاس تمرکز آدا را به هم می‌ریزد. او نمی‌فهمد چرا رنگ‌ها و تمرین‌های هنری این‌قدر گیج‌کننده‌اند و فکر می‌کند مشکل از تلاش نکردن یا کم‌هوشی اوست. آدا کم‌کم متوجه می‌شود که رنگ‌ها را مثل بقیه‌ی آدم‌ها نمی‌بیند و درمی‌یابد دچار اختلال تشخیص رنگ است. آدا یاد می‌گیرد به‌ جای جنگیدن با محدودیتش، آن را بشناسد و برایش راه‌حل‌ پیدا کند. او علم و هنر را به هم پیوند می‌زند، ابزارهای مناسب‌تری به کار می‌گیرد و می‌فهمد که متفاوت دیدن جهان می‌تواند منبع خلاقیت باشد.