از بوف کور تا گنج قارون

از بوف کور تا گنج قارون پژوهشی است که تلاش می‌کند با تکیه بر شاخص‌ترین آثار ادبیات داستانی ایران طی سال‌های ۱۳۲۰-۱۳۵۷، ضمن پاسخ به مسائلی همچون نقش پیش‌فرض‌ها و جهان ذهنی روشنفکران این دوره در شکل‌گیری و پیدایش سوژه فرودست و انطباق یا عدم انطباق آگاهی سیاسی فرودست ایرانی با این بازنمایی، کم‌وکیف بازنمایی «سوژه فرودست» در ادبیات داستانی دوره پهلوی دوم را از نظر بگذراند. وجه افتراق این کتاب با آثاری که پیش از این، تحت عنوان «تاریخ فرودستان» و در زمینه تاریخ اجتماعی ایران به نگارش درآمده در این است که برخلاف این آثار که بیشتر با محوریت تحلیل و تبیین جهان‌زیست طبقات فرودست و یا مقاومت و کنش های آنان درمقابل سیاست‌های سازمانی به نام دولت شکل گرفته؛ تأثیر رابطه دوسویه میان دو قطب مشخص (روشنفکران - فرودستان) در شکل‌گیری و بازنمایی سوژه فرودست را بررسیده است.