مواعظ

«رهبر اکهارت» که او را «پدر تفکر آلمانی» می نامند، یک راهب دومینیکن و یکی از عمیق ترین متفکران قرون وسطی بود. او حدود سال ۱۲۶۰ پس از میلاد در تورینگن به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۷ پس از میلاد در کلن درگذشت. در سال ۱۲۹۵ او پیشوای دومینیکن ها در ارفورت و جانشین ژنرال تورینگن بود. در سال ۱۳۰۰ به دانشگاه پاریس فرستاده شد و در آنجا به فراگیری ارسطو و افلاطونیان پرداخت و درجه کارشناسی ارشد را گرفت. همچنین ممکن است او در پاریس تدریس کرده باشد. او قبلا به عنوان یک فیلسوف شهرت زیادی داشت و در سال ۱۳۰۲ برای کمک به پاپ بونیفاس هشتم به رم احضار شد. در سال ۱۳۰۷ نائب ژنرال بوهمیا شد. در سال ۱۳۱۱ مجددا به عنوان استاد الهیات در مدرسه دومینیکن پاریس و پس از آن به استراسبورگ اعزام شد. تدریس و موعظه او در همه جا اثر عمیقی بر جای گذاشت. او در استراسبورگ سوء ظن را برانگیخت و دشمنانی ایجاد کرد. تز او به شباهت به فرقه های بدعتگذار «بغارد» و «برادران روح القدس» متهم شد.