با رنگی بدون اسم

فهم انسان از هر چیزی بر اساس رابطه او با «دیگری» شکل می‌گیرد. دیگری مبنای برون‌رفت از نگرش خودمحوری انسان بوده و هویت فردی او در آستانه ادراک هویت دیگری معنای وجودی می‌یابد. بر همین مضمون داستان‌های کتاب «با رنگی بدون اسم» نوشته سارا محمدی نوترکی داستان «دیگری» است. دیگری‌ای که خود را از داستان دریغ کرده و با نبودنش هویت شخصیت داستانی را کم‌رنگ و حتی ناقص کرده است. اما این دیگری همواره با چشمی ریزبین و سرشار از احساس و شعر و شعور نگریسته می‌شود.