در ستایش ژان دارک

در آغاز سال ۱۴۲۹ آن گاه که اشغالگران انگلیسی نیمه از قلمرو فرانسه را در چنگ داشتند دخترکی روستایی به نام ژان دارک گویی از ناکجا ظهور کرد و آب رفته را به جوی بازگرداند. کریستین دوپیزان نخستین نویسنده ی زن حرفه ای در تاریخ اروپا و مدافع سرسخت شان و منزلت زنان، در ستایش ژان منظومه ای سرود که آخرین اثر عمر این بانوی ادیب به شمر می رود. «به باد دار: هر آن کس که یکسره به ناحق / از همگان خشم و خواری بیند / نباید که از قهر بخت در هراس افتد / خداوند / کسانی را از خاک برمی خیزاند /که نهال امید / در نهادشان می بالد.»