فامیلی بی لهجه

میکولا گوروویچ کولیش نثرنویس، نمایشنامه‌نویس، معلم، کهنه‌کار جنگ جهانی اول و کهنه‌کار ارتش سرخ اوکراین بود. او به عنوان یکی از چهره‌های اصلی رنسانس اعدام‌شده در نظر گرفته می‌شود. در اولین کنگره سراسری نویسندگان اتحاد جماهیر شوروی در مسکو (۱۷ اوت - ۱ سپتامبر ۱۹۳۴) مایکولا کولیش علنا به عنوان یک نمایشنامه‌نویس بورژوا-ناسیونالیست محکوم شد. ایوان کولیک به ویژه از او انتقاد کرد، او همچنین از گروه نمایشی Les Kurbas به عنوان کسی که نمایشنامه های کولیش را اجرا می کرد نام برد. در دسامبر ۱۹۳۴، پس از دفن دوستش ایوان دنیپروسکی، کولیش توسط ماموران NKVD دستگیر و به اردوگاه زندان سولووکی در دریای سفید فرستاده شد. کولیش یکی از گمشدگان بود که در سال ۱۹۳۷ از سولووکی به سرزمین اصلی بازگردانده شد. اکنون مشخص شده است که او در ۳ نوامبر به همراه ۲۸۹ تن دیگر از اعضای روشنفکر اوکراینی در محل کشتار و گورستان ساندارمخ در نزدیکی مدوژیگورسک، در کارلیا (شمال غربی روسیه)، مکانی که در سال ۱۹۹۷ کشف شد، هدف گلوله قرار گرفت. چند سال پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳، کولیش پس از مرگ از اتهامات سال ۱۹۳۴ بی گناه اعلام شد و بازپروری شد. این کتاب مجموعه ای از نمایشنامه های کمدی این نویسنده است.