امید (زندگینامه خودنوشت خورخه ماریو برگولیو)

کتاب «امید (زندگینامه خودنوشت خورخه ماریو برگولیو)» نوشته‌ی پاپ فرانسیس (خورخه ماریو برگولیو) با همکاری روزنامه‌نگاران ایتالیایی شکل گرفته و نخستین زندگی‌نامه‌ای است که توسط یک پاپ در زمان خدمت منتشر شده است. روایت کتاب از خانواده‌ی او در بوئنوس آیرس شروع می‌شود؛ خانواده‌ای مهاجر از ایتالیا که زندگی‌شان با خاطره‌ی نجات از یک سفر دریایی نافرجام گره خورده بود. زمینه‌ی اصلی روایت را زندگی‌ در میان بحران‌ها، مهاجرت و جست‌وجوی هویت می‌سازد. بخش بعدی کتاب به دوران نوجوانی و جوانی فرانسیس می‌پردازد. او ابتدا به‌عنوان شیمیدان کار می‌کند و سپس به جمع یسوعیان می‌پیوندد. در این فصل‌ها به کشمکش‌های شخصی و تجربه‌ی زندگی در سال‌های پرتنش آرژانتین، از جمله دوران دیکتاتوری و خشونت سیاسی اشاره می‌شود. او در این بازه مسیر روحانی خود را پیدا می‌کند و قدم‌به‌قدم به مقام اسقفی و در نهایت به پاپی در سال ۲۰۱۳ می‌رسد. کتاب در ادامه بیش از آنکه به زندگی شخصی بپردازد وارد مباحث اجتماعی و جهانی می‌شود. پاپ فرانسیس از دیدگاه‌هایش درباره مهاجرت، عدالت اجتماعی، تغییرات اقلیمی، اصلاحات در کلیسا و آینده‌ی ایمان سخن گفته و تجربه‌های شخصی را با تحلیل شرایط امروز جهان ترکیب می‌کند تا نشان دهد امید برای او نه فقط یک احساس، بلکه راهی برای مقابله با بحران‌های بزرگ است. بخش پایانی کتاب حال‌وهوایی تأملی دارد. او درباره دعا، بخشش و معنای امید در زندگی روزمره حرف می‌زند و همزمان به اشتباهات، کمبودها و بار سنگین گذشته اشاره می‌کند. در اینجا، روایت او به‌نوعی جمع‌بندی تبدیل می‌شود: امید به‌عنوان موضوعی فردی و جمعی، که هم در خاطرات شخصی‌اش جریان دارد و هم در نگاهش به آینده‌ی کلیسا و جهان.