@هداهدایتی
تهران
امتیاز
دنبال‌کننده
دنبال‌شونده
نقد
نقل‌قول
دانش آموخته ی ادبیات نمایشی و منتقد
خسته از تکرار مکررات و عاشقانه‌های پوچ و کودکانه، پس از سالها به اثری متفاوت، ژرف، پرکشش، زیبا برخوردم که تاب رها کردن آن را حتی لحظه ای نداشتم. زمستان مومی را یک روزه خواندم. تلفن همراهم را خاموش و خودم را در اتاقم حبس کردم تا بتوانم کتاب را به پایان برسانم. شاید پس از یک دهه بود که شیرینی ادبیات داستانی فارسی را دوباره تجربه می‌کردم. از نویسنده زمستان مومی که چنین هدیه فراموش ناشدنی را به من داد سپاسگزارم.
برای این کتاب امتیاز ثبت کرد.
«… سالیان درازی در نظر مردم دیوانگی دیوگونگی شمرده می‌شد، تنها به این دلیل که اندیشه و کردار دیوانگان با منطق عقلانی حاکم بر جامعه سازگار نبود… معلوم نیست هر آنچه منطق عقل به ما میگه از اعتبار مطلق برخوردار باشه. در مقابل، چه بسا دیوانگی منطق خاص خودش را داشته باشه.» (صص62-61)
«… سالیان درازی در نظر مردم دیوانگی دیوگونگی شمرده می‌شد، تنها به این دلیل که اندیشه و کردار دیوانگان با منطق عقلانی حاکم بر جامعه سازگار نبود… معلوم نیست هر آنچه منطق عقل به ما میگه از اعتبار مطلق برخوردار باشه. در مقابل، چه بسا دیوانگی منطق خاص خودش را داشته باشه.» (صص62-61)
