آندره ژید

تنها کار اساسی ما در زندگی باید این باشد که شادی‌های نامنظم و پراکنده طبیعت را احساس و بیان بکنیم.

این را خوب می‌دانم که ما اغلب در صدد آنیم که خوشبختی را از راهی که در واقع معلول خوشبختی است به دست بیاوریم تا از راهی که علت آن است. در نتیجه راه رسیدن به خوشبختی را پر از دست انداز و مخاطره آمیز می‌کنیم.

آنان که چشم دارند، از سعادتی که نصیبشان شده است خبری ندارند.

همه چیز ما زایده ی اندیشه میباشد و کسیکه اندیشه بزرگ دارد و حاضر است که فکر خود را به موقع اجرا گذارد یک مرد بزرگ می‌باشد.

چه کارهایی که می‌بایست بکنیم و هرگز نکردیم! برای اینکه به ملاحظاتی پایبند بودیم، فرصتی مناسب را انتظار می‌کشیدیم، تنبلی می‌کردیم و برای اینکه مدام به خود می‌گفتیم: « چیزی نیست، همیشه فرصت خواهیم داشت. » زیرا نمی‌دانستیم هر روزی که می‌گذرد بی جانشین و هر لحظه نایافتنی است. تصمیم‌گیری، تلاش و عشق‌ورزی را به وقتی دیگر وا نهاده بودیم.