الیف شافاک

عجیب بود که در میان انواع دل مشغولی ها، نفرت و عشق تنها به اندازه یک تار مو از هم فاصله داشتند؛ گویی دو رنگ مجاور در تخته رنگ یک هنرمند بودند.

چه کسی تعیین می‌کرد که یک نوزاد نورسیده مسلمان، مسیحی یا یهودی باشد؟ قطعا خود بچه تعیین کننده نبود.

فقط مردها نبودند که می‌خواستند زن‌ها از نظر‌ها پنهان بمانند؛ بعضی از زن‌ها نیز همین طرز فکر را داشتند.

یک حرف اشتباه کافی بود تا تبدیل به چیزی چنان بزرگ شود که همه را به زیر بکشد.

به این فکر کن که وقتی مردم یه تصادف توی جاده می‌بینن، چه واکنشی نشون می‌دن. همون اول می‌گن وای بلا به دور. باورت می‌شه؟ اولین واکنش مردم اینه که به خودشون فکر می‌کنن، نه به قربانی. بیشتر دعاها فتوکپی همدیگه هستن: از من حفاظت کن؟عاشق من باش، از من حمایت کن، همه چیز مربوط می‌شه به من… بعد بهش می‌گن تقوای الهی. من بهش می‌گم خودخواهی که تغییر قیافه داده.