داستان‌های رمی نو

آلبرتو موراویا در ۱۹۰۷ در خانواده متمولی در رم متولد شد. تا سن ۱۶ سالگی با سل استخوان دست به گریبان بود. بعد از این دوران که به گفته خودش از مهم‌ترین تجربیات زندگی اوست تا پایان عمر به ادبیات پرداخت و تقریبا هر سال یک کتاب منتشر کرد. داستان‌های رمی نو موراویا در ۱۹۵۹ به چاپ رسید. این کتاب به گفته وئ الهام گرفته از غزل‌های بللی، غزل‌سرا و طنزپرداز رمی است. او کوشید همان‌گونه که بللی رم و مردم آن را در غزل‌های خود توصیف کرد، در نثرش این کار را انجام دهد. موراویا در نگارش داستان‌های رمی نو از گویش رومی استفاده کرد تا هر چه بهتر واقعیت‌های اجتماع زمان خود را به تصویر بکشد. او در این کتاب دنیا را از چشم مردمی ناکام، تیره‌بخت و به نوعی بازیچه‌ دست سرنوشت می‌نگرد. رمان و داستان‌های بسیاری از این نویسنده به جای مانده است. این نویسنده‌ مشهور ایتالیایی در سال ۱۹۹۰ در منزل رمی خود درگذشت.