عشق بی‌پایان به همراه لورلوژهای پراگ

از آسمانی تنگ. از دریایی خشن یادت ستاره باران می‌آید وادارکنان روحم را به نیمه باز شدن دوستت دارم و این کلمات پاسخ می‌دهند به باد زمستان در این شب چقدر دوری تو چقدر نزدیک هم زنده در من ای تو زندگی‌ام قلب از تنهایی می‌ترسد