آدم‌ها و دودکش‌ها

پسر در را که باز کرد پدرش را دید؛ نشسته بود روی موتور. مثل همیشه کلاه لبه‌دارش را سر و ته سر گذاشته بود و خنده به چهره داشت. همان نیم‌تنه خلبانی را تن کرده بود و همان کتانی‌های سفید را به پا داشت.