با دمپایی‌های لنگه به لنگه

در ساعت ۵ عصر با آن شکل و شمایل اتو زده از جلو چشم‌های حیرت زده زنش می‌گذرد و به طرف پارکینگ به راه می‌افتد. بوی ادکلنش بعد از ۱۰۰۰سال خانه را پر کرده و زنش را به عطسه انداخته است. سر راه ۱ دسته رز زرد می‌خرد. گلی که می‌داند مرجان چقدر دوست دارد...