- نوشته ژان دو تور
- ترجمه محمد مجلسی
- ناشر دنیای نو
مرگ تا وقتی به سراع ما نیامده به نظر معمایی ترسناک می‌آید. من تا وقتی زنده بودم؛ هر چند از مردن نمی‌ترسیدم؛ اما نگران لحظه‌ای بودم که روح از جسم جدا می‌شود؛ و در این مورد پندارهای عجیب و دیوانه‌واری داشتم. می‌پنداشتم در لحظه‌ی واپسین؛ ناگهان ضربه‌ای صاعقه‌وار از آسمان فرود می‌آید و آدمی را دو نیمه می‌کند. جسم او در این طرف می‌ماند و روح‌اش به طرف دیگر میرود و در این حال زمین بر اثر آن ضربه‌ی صاعقه‌وار به لرزه در می‌آید.
- تعداد صفحه
- ۹۶
- شابک
- ۹۷۸۹۶۴۱۷۲۰۹۰۴
- سال نشر
- ۱۳۹۲
- تعداد نقل قول
- ۴
نقل قول‌ها و فعالیت‌ها
۴ نقل قول
گاهی با خود میگفتم که زندگی چقدر خوب و جذاب است به شرط آنکه نویسندگان بزرگ و نابغه آن را روایت کنند و انسان بودن را به آدمیزادگان بیاموزند.
هرگز نباید خوشنودی را با خوشبختی اشتباه کرد. چون به عقیده ی من خوشبختی وجود ندارد.
این تصور در ذهن ما نقش بسته است که سختی‌ها و بدبختی‌ها به آدمهای نادان درس‌ها می‌آموزد و ابلهان رنج دیده از دانایان ناز پرورده فهمیده ترند. ولی همیشه اینطور نیست. طبیعت آدمهای نادان و نا آگاه زیر فشار سختی‌های روزگار عوض نمیشود.
دنیا سر و ته ندارد. هر وقت که فکر میکنی به آخرین نقطه ی دنیا رسیده ای، ستاره‌ها و سیاره‌های دیگری را در برابر خود میبینی، روشنایی‌ها و تاریکی‌ها تمام شدنی نیستند. هر چه پیشتر بروی، دنیای پیش روی تو به عقب میرود. من از بی نهایت بودن ابدیت وحشت دارم.