روانکاو و داستان‌های دیگر

معنی انکارش را نفهمیدم. شاید خودش هم نمی‌فهمید. نوک کمربندش را گرفته بود و آن را به زانوهاش می‌زد؛ درست بگویم به زانوی راستش، آخر پاهاش را روی هم انداخته بود. بعد شروع کرد به حرف زدن از رویا. گفت فقط یک بار کابوس دیده، آن هم در سال‌های کودکی. حرف‌هامان دوباره گل انداخت و من سات را از یاد بردم؛ عشای ربانی را فراموش کردم.