دود

حسن سناپور: شرح احوال نوشتن؛ متولد ۱۳۳۹. شروع داستان‌نویسی و نوشتن نقد داستان و نقد فیلم و گاهی فیلم‌نامه‌های کوتاه از ۱۳۶۳ . چاپ کردن این نوشته‌ها در نشریات مختلف در همین سال‌ها و تا سال‌ها بعد. از حدود سال ۱۳۷۲ تا هفت سال بعد روزنامه‌نگاری در بخش‌های ادب و هنر چهار روزنامه. اولین کتاب‌های چاپ شده، داستان‌های بلندی برای نوجوانان: پسران دهکده (۱۳۶۹، انتشارات سروش)، افسانه و شب طولانی (۱۳۷۱ ، انتشارات کانون پرورش فکری). انتشار رمان نیمه‌ی غایب (۱۳۷۸ ، نشر چشمه) که برنده‌ی اولین دوره‌ی جایزه‌ی مهرگان و همین طور جایزه‌ی یلدا (این یکی را به طور مشترک) می‌شود و تا سال ۸۷ پانزده بار چاپ شده است. انتشار رمان ویران می‌آیی (۱۳۸۲ ، نشر چشمه) که نامزد جایزه‌های بنیاد گلشیری و یلدا می‌شود و تا سال ۸۹ پنج بار چاپ شده است. انتشار سه مجموعه داستان با گارد باز (۱۳۸۳ ، نشر چشمه) و سمت تاریک کلمات (۱۳۸۴ ، نشر چشمه) و شمایل تاریک کاخ‌ها (۱۳۸۸ ، نشر چشمه) که دومی برنده‌ی جایزه‌ی بنیاد گلشیری شده است. (ده جستار داستان‌نویسی در سال ۱۳۸۳ و جادوهای داستان در سال ۱۳۸۷ ، هر دو در نشر چشمه) و همین‌طور گردآوری مجموعه مقالاتی درباره‌ی آثار هوشنگ گلشیری به نام هم‌خوانی کاتبان (۱۳۸۰ ، نشر دیگر) است. آخرین کارهای چاپ شده‌ی سناپور، مجموعه شعر سیاهه‌ی من، یک شیوه برای رمان‌نویسی و رمان لب بر تیغ (هر سه در ۱۳۸۹ ، نشر چشمه) است. دو کتاب دود و اداب خداحافظی آماده‌ی انتشار و منتظر دریافت مجوز هستند. هم‌چنین نزدیک ده سال است که داستان‌نویسی هم تدریس می‌کند.