روزهای بی‌پایان

روزهای بی‌پایان در سال ۱۹۳۴ به چاپ رسید. این نمایش‌نامه بیانگر رویارویی انسان مدرن با مکاتب مختلفی است که هر یک با ارائه روایات خود از حقیقت، هویت یکپارچه انسان و یا توهم او از داشتن هویت یکپارچه را درهم می‌شکند. انسان مدرنی که سعی در منطبق نمودن ارزش‌های خود با روح زمانه دارد و همزمان گسست تام از باورهای قدیمی برایش دشوار است، چرا که دلهره گزینش درست همواره در او زنده است.