تمام مدتی که درگیر بگو مگو و قضاوتهای درونی هستی، و البته هیچوقت هم متوقف نخواهند شد، صدایی آرام زیر گوشت زمزمه میکند: «خیلی تنبل و خرفتی و اصلا به درد هیچ کاری نمیخوری.» تو حتی متوجه نیستی چقدر به این زمزمه اعتقاد داری یا چه اندازه تباهت میکند. تو فقط تمام روز کار میکنی تا بر استرسها و فشارهای روحیات چیره شوی، زندگیات را نجات دهی و اگر نتوانی چرخ لعنتی زندگی را بچرخانی، تن به تسلیم میدهی و شاید هرگز به جایی که در زندگی میخواستی نرسی. شاید هیچگاه به آن شادی، اندام ایدئال، شغل یا ارتباطی که آرزویش را داری نرسی. این کتاب به کسانی اختصاص دارد که آن خودگوییهای بیحاصل را تجربه کردهاند. جریان بیپایان شک و بهانه، زندگی روزمره را به گند میکشد. این کتاب سیلی دنیاست که بیدارت کند تا تواناییهایت را کشف کنی، خودت را به فنا ندهی و به بهترین خودت در زندگی تبدیل شوی....
- تعداد صفحه
- ۱۳۶
- شابک
- ۹۷۸۶۰۰۴۶۱۱۶۶۴
- تعداد نقل قول
- ۸۵
نقل قولها و فعالیتها
۸۵ نقل قول
مقیاس درست برای اندازه گیری خودت،شرایطی نیست که در آن حضور داری، بلکه روشی است که با آنها برخورد و رفتار میکنی.
وقتی ما وارد عمل میشویم، وقتی برای انجامدادن هیچ کار دیگری نداریم! خیلی مشکل است که همزمان، بر نگرانیهایت تمرکز کنی و هم کاری را که مشغولش هستی انجام دهی. همهی اینها به همان ارادهی اول بستگی دارد. یک بار که خودت را بجنبانی، حرکت و ادامهدادن خیلی راحت خواهد بود. طولانیبودن مسیر و ترسها به محض سرعتگرفتن، محو خواهد شد. اما تو باید سوئیچ را برداری، استارت بزنی و دنده را عوض کنی. البته ماشین خودش شروع به حرکت نمیکند و صبورانه منتظرت میماند تا تو در مسیر قرارش دهی.
بیشتر ما از والدینمان انتظار داریم که همیشه طبق یک روش مشخص رفتار کنند، یا نیازهای ما را پیشبینی کنند و دقیقا بدانند چه در دل ما میگذرد، حتی شده از طریق جادوجنبل؛ اما پدر و مادر تو مانند خودت، موجودات کاملی نیستند و مجموعهای از احساسات و افکار پیچیده هستند. پس طبیعی است که آنها هم حواسشان پرت باشد و بعد از یک روز بد، با تو بخندند.
« تو همانی که انجام میدهی، نه چیزی که میگویی انجام خواهی داد. » کارل گوستاو یانگ
دائماً به خودمان رشوه میدهیم. ما انواع و اقسام بهانه را در دسترس داریم که به خودمان بگوییم: « نمیتوانیم. » نمیتوانم، نمیتوانم، نمیتوانم؛ اما بدان که تو میتوانی. اینها همه بهانه است. تو همه اقدامات مهم را به خودت وعده و وعید میدهی و با فهرست بلندبالایی از دلایل، از انجام آنها طفره میروی و تنها چیزی که پس از آن نصیبت میشود این است که تبدیل به یک آدم چرندگو میشوی.