بهشت روی اقیانوس حقیقت دارد تو را در خواب بوسیده‌ام

در این نمایش چندین نمایش‌گر سعی می‌کنند از واقعه‌ای سخن بگویند که سالیان پیش رخ داده اما هم‌چنان در روایت آن‌ها تکرار می‌شود، پس هم‌قدم می‌شوند با زمان و هستی و سپس نقل می‌کنند، گاهی خودشان را گاهی نقش‌شان را و گاهی هر دو را. در مکامله‌ها گاهی ما را نیز به عنوان شاهد و مخاطب درگیر می‌کنند و ضمن صحنه‌ها از پی هم نمی‌آیند که گاهی در کنار هم رخ می‌دهند