مردگان

"مردگان" آخرین و طولانی‌ترین داستان دوبلینی‌ها (۱۹۱۴) است که با داشتن ۱۵،۹۵۲ کلمه در حد رمان کوتاه هم به شمار می‌رود. این داستان به مضامین عشق و شکست و مرگ و ماهیت هویت می‌پردازد. تی. اس. الیوت "مردگان" را «یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های کوتاهی که تاکنون نوشته شده» توصیف کرده است. «روح گیبری‌یل به حیطه‌ای نزدیک شده بود که خیل عظیم مردگان در آن ساکن‌اند. پیدا و ناپیدای آن‌ها را احساس می‌کرد اما از آن سردرنمی‌آورد. هویت خودش داشت در عالمی بی‌نام و نشان و ناملموس محو می‌شد. عالم ملموس، عالمی که این مردگان زمانی در آن پرورش یافته و زندگی کرده بودند، داشت محو می‌شد و تحلیل می‌رفت.»